Środkowa Anduina
Brzegi umykały wstecz. Wkrótce rzeka rozlała się szerzej i płyciej, na wschodnim brzegu pojawiły się pola kamieni, pod powierzchnią wody leżały zwały żwiru, trzeba było sterować ostrożnie, omijając mielizny. Brunatne Pola spiętrzyły się wyżej, a nad pustkowiem ciągnął zimny wiatr od wschodu. Po przeciwległej stronie łąki zmieniły się w wydmy porosłe zwiędłą trawą, przecięte pasmami trzęsawisk.
przerywniczek
Nazajutrz po obu stronach rzeki krajobraz zaczął się szybko zmieniać. Brzegi były wysokie i kamieniste. Wkrótce już płynęli przez kraj górzysty i skalisty, a na wybrzeżach strome zbocza ginęły pod gęstwą tarniny, splatanych jeżyn i powojów. Dalej wznosiły się niskie, skruszałe urwiska i sterczały kominy z szarego, zwietrzałego kamienia, oplecione bluszczem, a zza nich wychylały się grzbiety gór, na których rosły jodły, pokrzywione od wichrów. Zbliżali się widocznie do szarej krainy wzgórz Emyn Muil, do południowego skraju Dzikich Krajów.
przerywniczek
Górna Anduina Przełom Anduiny Wodospady Rauros Dolna Anduina
 
nawigacja
zdjecie 5
zdjecie 6
zdjecie 7
zdjecie 8
zdjecie 9
zdjecie 10
zdjecie 11zdjecie 12 zdjecie 13zdjecie 14zdjecie 15zdjecie 16 zdjecie 16